NastaÅ‚ ten piÄ™kny dla rodziców dzieÅ„, kiedy AntoÅ› zrobiÅ‚ swój pierwszy kroczek. Sam odważyÅ‚ siÄ™ i ruszyÅ‚ do przodu, po czym usiadÅ‚ i zaczÄ…Å‚ sobie bić brawo :) A oczywiÅ›cie oklaski Wiktor serwowaÅ‚ braciszkowi przy każdej okazji, kiedy tylko AntoÅ› osiÄ…gnÄ…Å‚ “coÅ› “spektakularnego. Najpierw Wiktor przeciÄ…gnÄ…Å‚ Antosia przez tunel; strach w oczach zrekompensowaÅ‚y Antosiowi gorÄ…ce brawa :) Teraz, kiedy przejdzie do poÅ‚owy pokoju i siada, patrzy na nas wszystkich ze zdziwieniem, dlaczego nie klaszczemy :)

Zawsze zastanawiałam się, jak to jest, że rodzice dzieci z autyzmem wychwytują już wcześniej pewne nieprawidłowości około 12-tego miesiąca życia, już wcześniej czują, że coś może być nie tak. Rzeczywiście mogę w to uwierzyć. Rozwój motoryczny Antosia i Wiktora był bardzo do siebie zbliżony, jedyna różnica, Wiktor zrobił pierwsze kroczki w 14-tym miesiącu, a Antoś w 11-tym swojego życia.

Natomiast co do różnic, Wiktor nie wskazywaÅ‚ paluszkiem, nie dzieliÅ‚ siÄ™ uwagÄ…, wiÄ™cej czasu spÄ™dzaÅ‚ na zabawie i nie odrywaÅ‚ od zabawek oczu.  AntoÅ› poprzez spoglÄ…danie na nas “podtrzymuje konwersacjÄ™” i pojawiÅ‚o siÄ™ pierwsze sÅ‚owo lampa – “pa”  razem z pokazywaniem za każdym razem. AntoÅ› powtarza sylaby i naÅ›laduje zwierzÄ…tka; ulubiony to kotek i kaczka – “wa-wa”, zamiast “kwa-kwa”. Wiktor tego nie wykonywaÅ‚.  I co najważniejsze, czego u Wiktora również nie byÅ‚o to reagowanie pÅ‚aczem na pÅ‚acz innego dziecka. Kiedy Wiktor pÅ‚acze, AntoÅ› również (pojawiÅ‚o siÄ™ to od kilku dni), i w dodatku AntoÅ› chodzi za nim tak dÅ‚ugo, aż Wiktor przestanie pÅ‚akać.

Dzisiaj fajnie byÅ‚o zobaczyć jak chÅ‚opaki bawiÄ… siÄ™ razem, jak Wiktor opiekowaÅ‚ siÄ™ Antosiem. Taki dzieciÄ™cy obrazek; beztroski, ufny, przyjacielski, normalny. MiaÅ‚am wrażenie, że nasz autyzm trochÄ™ zaspaÅ‚ i kilka chwil go ominęło :) Oby tak częściej :) SÅ‚odkich snów …