Wiktor Goroszko – cudotworca.org » Archiwa bloga

07 13

Pierwszy lot samolotem

Pierwszy raz Wiktor leciał prawdziwym samolotem. Nastawialiśmy się na bunty, rzucanie o podłogę, wokalizy i milion innych zachowań, które głównie ja naczytałam się w internecie i skrupulatnie opowiadałam o nich Aleksowi. I tym samym oboje byliśmy mocno przestraszeni całą sytuacją, jednak z miną pokerzysty staraliśmy się zachować spokój.

Do lotu postanowiliśmy wcześniej się przygotować. Wiktor ma ogromną potrzebę bezpieczeństwa i w nowej dla niego sytuacji bardzo chce wiedzieć, co go czeka. Więc cała wyprawa rozpoczęła się od zakupu dla Witusia samolotu z klocków Lego – seria City. Zakup okazał się strzałem w 10-tkę. Nie tylko dlatego, że nasz syn polubił układanie małych klocków, co również nam otworzyło oczy, że jest już gotowy na właśnie takie zabawki, ale również pojawiało się dużo więcej zabaw w udawanie: lotnisko, pilot.

Pierwszy raz samolot układaliśmy prawie 2 godziny. Było to zarówno fascynujące dla mnie, jak i dla Wiktora. W sekundę zniknęło pobudzenie Wiktora. Wróciła maksymalna koncentracja i cisza …

Kolejnym etapem było przygotowanie historyjki obrazkowej dla Wiktora, co czeka go po odprawie :) Aleksy zrobił kilka zdjęć i tydzień przez wylotem opowiadałam Wiktorowi gdzie jedziemy, po co, co zrobimy z walizkami, co widać z okna samolotu, itd.

I nastała niedziela.

Dotarliśmy na lotnisko, oddaliśmy bagaż i grzecznie czekaliśmy na swoją kolej by wejść do samolotu.

Wituś był super spokojny, czekał, rozumiał, co się stanie. Wsiadł do samolotu, zajął miejsce przy oknie, był bardzo zafascynowany, tym co dzieje się za oknem. Na szum silnika i samego startu samolotu nie zareagował zatykaniem uszu, nie było wokalizy, autostymulacji. Kiedy bawiłam się z Antosiem, szybko również dołączał i bawiliśmy się w trójkę. Zabraliśmy ze sobą komputer w obawie przed tym, że Wiktor nie wytrzyma w jednym miejscu 1 h 10 min. Rzeczywiście obejrzał bajkę, ale kawałek. Podczas komunikatu zapięcia pasów, grzecznie zamknął komputer i zapiął pas. Jedynie przy lądowaniu narzekał, że bolą go uszy. Ale nie przeszkadzało mu to w tym, by być przebojowym.

Na koniec Wiktor z zaciekawieniem i za przyzwoleniem wszedł do kabiny pilota. Musiała ona wywrzeć na nim duże wrażenie, bo do dzisiaj opowiada mi o silnikach, światełkach pana pilota, skrzydłach etc.

Na lotnisku Wiktor znalazł naszą czerwoną walizkę podręczną i oświadczył, że tak jak tatuś będzie walizkę ciągnął, bo ona jest jego. Był bardzo dzielny. Wszędzie grał pierwsze skrzypce. Czekała nas jeszcze podróż 1,5 h autobusem do domu. Wiktor zdał bagaż, przywitał się z panem kierowcą po polsku, i zdziwiony był dlaczego nie rozumie, co Pan mu odpowiedział. Podróż w autobusie przebiegła super, głównie na taty kolanach i przy każdym przejeździe pod mostem czy tunelem Wiktor relacjonował mi na gorąco: “Mamo, zobacz, znalazłem tunel”.

Po autobusie metro, potem jeszcze jeden autobus i nareszcie w domu.

W między czasie Wiktor zapragnął (ostatnio modne słowo u niego) “siku w krzakach”. Więc Aleksy szybko pobiegł z nim do pubu i pan kelner oświadczył, że oczywiście z toalety można skorzystać. Za darmo! Rozmowa była po norwesku. Po czym Wiktor zaskoczony pyta Aleksego: “Tato, o czym rozmawiałeś z panem?” :)

Podróż – pełna wrażeń i Wiktor zniósł ją najlepiej z nas wszystkich - do końca tryskał energią i trzeźwym umysłem.:) Duma nas rozpierała. Dla nas to była pierwszy raz podróż ze “zdrowym” naszym synem.

Tagi: autyzm, Norwegia, Oslo, podróż samolotem

Autor: Magda
Udost�pnij

Komentarze (2) do “Pierwszy lot samolotem”

Ciocia Monika Says:
13 lip 2010 o 17:35
to teraz będziemy latać!;-))) jeszcze został motocykl do testów Magda:-)))))
Jarek Says:
14 lip 2010 o 17:47
Pozdrowienia, super że się udało.

Pierwszy lot samolotem

Komentarze (2) do “Pierwszy lot samolotem”

Zostaw komentarz

Menu

Archiwum

Subskrybuj